Nederlands

Beobachtungen zur niederländischen Sprache

Blog-Info

Dieses Blog enthält Beobachtungen und Anmerkungen zur niederländischen Sprache und zum niederländischsprachigen Kulturraum. Die Autor/innen sind Mitarbeiter/innen der Niederländischen Philologie an der FU Berlin, insbesondere der Abteilung für niederländische Sprachwissenschaft, die auch NEON – Nederlands Online betreibt.

Hier schreiben zur Zeit:

 


Dem Blog folgen

Wenn Sie auf neue Blogbeiträge hingewiesen werden möchten und zudem sicherstellen wollen, dass Sie nichts verpassen, was hier passiert, dann bietet es sich an, den zugehörigen RSS-Feed zu abonnieren. Der entsprechende Link befindet sich auf der Seite (oben rechts oder im ‚Meta‘-Kasten).

Wenn Sie nicht wissen, wie Sie einen RSS-Feed abonnieren und lesen können, dann hilft vielleicht unsere kleine Hilfe-Seite Wie funktioniert eigentlich ein RSS-Feed?

12 Reaktionen zu “Blog-Info”

  1. Robert

    Dank u wel

  2. Jobst Ubbelohde

    Liebe Neonisten,

    morgen kommt der deutsche Film „Alles ist Liebe“ in die Kinos. Wer den Sinterklaas-film „Alles is liefde“ mit Carice van Houten kennt, wird gespannt sein wie ein solch urniederländischer Film ins Deutsche „übersetzt“ wurde. Ich hoffe auf einen Kommentar im blog.
    Groeten,
    Jobst

  3. Sarah

    Hallo,

    auf der Suche nach Niederländisch-Sprecher in Berlin bin ich auf diese Website gestoßen.
    Wir rekrutieren aktuell für einige Positionen in Berlin und haben Schwierigkeiten, die Stellen mit niederländischer Sprache als Anforderung zu besetzen.

    Es würde mich freuen, wenn Sie uns hierbei unterstützen; zum Beispiel durch die Veröffentlichung der Stellenanzeige auf Ihrem Blog oder in der Universität.
    Sie finden die Anzeige unter folgendem Link: https://www.sellbytel.com/de/karriere/offene-stellen/1800-berlin-it-support-specialist-mw-niederlaendisch-0415ab

    Bei Bedarf kann ich die Stellenanzeige auch auf niederländisch zur Verfügung stellen.
    Bei Fragen stehe ich selbstverständlich gerne zur Verfügung.

    Vielen Dank im Voraus für die Unterstützung.

  4. Thomas Verheyen

    Hallo,

    ich wohne als Deutscher seit 17 Jahren in den Niederlanden und genieße Ihr Blog seit längerem. Im täglichen Gespräch mit Nachbarn und Freunden, die ich durchweg gebeten habe, mit mir niederländisch zu sprechen, fallen mir auch immer wieder interessante Unterschiede in Sprache und auch Charakter auf.

    Neben ähnlichen Beobachtungen wie den von Ihnen porträtierten habe ich noch eine weitere Überlegung: Kann es sein, dass die Sprache auch den Charakter formt? Im Deutschen sagt man ja eher „Ich glaube“ – eine Formulierung, mit der man keine große Verantwortung übernimmt, denn die Möglichkeit, sich zu irren, ist ja schon mit enthalten – während das niederländische „volgens mij“ in dieser Hinsicht meiner Meinung nach schon etwas mehr Verantwortung übernimmt.

    Wenn Sie mir zustimmen, wäre das vielleicht ebenfalls Stoff für einen Beitrag, den nicht nur ich gerne lesen würde.

    Mit freundlichen Grüßen

    Thomas Verheyen

  5. Philipp Krämer

    Lieber Thomas Verheyen,
    vielen Dank für das freundliche Feedback! Wir freuen uns immer, von unseren Lesern zu hören und zu erfahren, was sie interessiert.
    Die Frage, wie Sprache und Denken bzw. Verhalten (oder in Ihrem Sinne „Charakter“) zusammenhängen, ist in der Sprachwissenschaft und -philosophie ein seit langer Zeit gehegtes Dilemma. Dass die Sprache das Denken einseitig vorbestimmt, greift vermutlich zu kurz, da ist sich die Linguistik weitgehend einig.
    Ausdrücke wie „ich glaube“ oder „volgens mij“ fallen in den Bereich des sog. hedging, von dem in einem Beitrag vor einigen Wochen schon einmal die Rede war. Das Niederländische hat mit „ik geloof“ (oder dem syntaktisch bedingt häufigeren „geloof ik“) eine ähnliche Möglichkeit wie das Deutsche, die Verbindlichkeit eigener Aussagen einzuschränken.
    Ob Niederländischsprachige sich mit „volgens mij“ stärker auf ihre Meinung festnageln lassen als Deutschsprachige bei der Formulierung „ich glaube“, das würde ein etwas umfangreicheres Experiment erfordern – wäre aber sicher ein spannendes Forschungsthema!
    Daher also herzlichen Dank für die Anregung und viele Grüße aus Berlin,
    Philipp Krämer

  6. Ralf R. Radermacher

    Vielleicht wäre ein Artikel zum „bibbergeld“ gerade angesagt:

    https://www.demorgen.be/binnenland/-bibbergeld-voor-buschauffeurs-die-naar-brussel-durven-rijden-bfbb8c40/

    Gruß
    Ralf

  7. Johanna Ridderbeekx

    Ik heb woordverklaringen bij dit artikel in Mooi meegenomen gezet. Dank voor de tip.

  8. Ans schapendonk

    Heb het in jullie onnozele stukken eens over het vierde rijtje van de W van de Vader der vergelijkende taalwetenschappen:Goropius Becanus, wiens Adjectio, detractio, metathesis, PERMUTATIO en DELIVERY taalkundigen nooit hebben begrepen. PErmutatie heeft betrekking op SPIEGELING, wat (a) herhaling (koppiekoppie, plemplem) en (b) retrograde (nevel > leven, devil > lived) inhoudt (lees van achteren naar voren). Jacob Grimms leer van de klankverschuiving is fout, want woorden worden van achteren langer en lossen van voren op: STER > STORA > TORA > ORAKEL > TUAS GLOS. Grimm verstuemmelte die Weltgeschichte, want niet alleen het Duits, maar ALLE andere talen helixen uit het Vlaams > VLAM > LAM. MEt deze KLANKHELIX (Lauthelix, soundhelix) kunnen we de TIJD alias vierde dimensie zichtbaar maken resp. Uit religieuze teksten kan men natuurwetenschappelijke teksten ‚helixen‘. TEgenstellingen als HOUDEN VAN naast HAUEN veroorzaakt de wrijvingen tussen nationaliteiten. Daarom is LAAGHOOFD > LEEGHOOFD > LEGERHOOFD een goede indicatie voor taalkundige stumperds en voor zielige, jaloerse ‚Wisschenschaftler‘, die verbergen wat Anton Baumstark (zie Stemmen op schrift van Frits van Oost-ROM) Adolf Hitler al ooit meedeelde: Niet het huidige ISRAËL, maar de IJZERHOEK (Artois, Noord-Frankrijk) was het land waar de joden (en dus Nederlandstaligen) vandaan kwamen.
    Ans Schapendonk (14 oktober 2016)

  9. Henk Bartelds

    ‚Nou, die Oranjeorde gaat dus terug op „onze“ Willem – die overigens de laatste directe afstammeling van de Vader des Vaderlands was (bastaarden niet meegerekend). Wat een onzin!‘ Koning Willem-Alexander is ook een directe afstammeling van de Vader des Vaderlands.

  10. Ans Schapendonk

    Rene Stipriaan
    De Zwijger als nakomeling van De Hondt!
    Weer zo’n boek dat de geschiedenis van De Lage Landen op een vreselijke manier vertekent, omdat men in het spoor van taalkundigen blijft hangen, die de universele klankhelix nooit begrepen. Hoe groot die flater is, bewijzen de boeken die taalkundigen als een van der Sijs en een van Oostendorp sinds de herontdekking van de universele klankhelix een paar jaar later publiceren, waaronder ‚De Atlas der Nederlandse Taal’. Men geeft een boek als „De geniale eenvoud van taal“ de publieksprijs, waarin de zin „(H)eet Eva een appel(er)” bewijst, dat woorden van voren afslijten (detractio) en juist van achteren langer worden (adjectio); het absolute tegendeel van wat Jacob Grimm beweerde. Hiermee wordt bewezen dat uit het Nederlandse ‚de‘ het Duitse ‚der‘ helixt. Daar klinkers alfabetisch helixen, weten we nu dat via ‚gaan‘ en ‚gehen‘ het Engelse ‚to go‘ te verklaren is, waarin het ‚t(w)o‘ het suffix ‘-en’ in de Nederlandse, spreek „Dietse“ dialecten, heeft vervangen, c.q. is gehelixt van een ‚(e)en‘ in een ‘twee’. Zo simpel is ‚taalverandering‘! Ook het ‘Diets’ helixte in ‘Duits’ (klinkers helixen alfabetisch), waardoor het „ben ik van Duitse bloed” de grootste miskleun blijkt in de beschrijving van de ‚history‘ der Lage Landen‘, want ooit klonk het ‚ben ik van Dietsen bloet‘! Het is dan ook de geschiedenis van ‚his-story‘ die net zo vervalst is als die van Eva, die van de verboden appel at, waardoor vrouwen tot de grootste ‚loeders‘ (vgl. taalverloedering) aller tijden werden bestempeld. Uit ‚haar‘ helixt ‚her store‘ (haar voorraad aan eitjes aan de eierstokken) in ‚historie‘ waarin de ‘ooi’ die helixt in ‘ooievaar’ die helixt in ‚vaars‘ de vermeende maagdelijkheid van Maria verklaart, want een ‚vaars‘ is een koe die nog nooit heeft gekalfd. In ‚her store‘ zit dan ook de Duitse vertaling van ‚ooievaar‘, namelijk: der Storch. Taalkundigen aan het Meertensinstituut zijn tevens professoren aan de Radbouduniversiteit. Ook René Stipriaan, literair-historicus, Jeroen Punt of Louis Sloos oriënteren zich op basis van foutieve klankverschuiving op namen van plaatsen waar Willem van Oranje nooit heeft vertoefd, zoals het Duitse ‚Nassau’ dat letterlijk naar ’nat‘ en ‚zuur‘ verwijst. Die natte, zure kleigrond vind je niet in dit plaatsje naast Dillenburg. Het ‚ranje‘ in Oranje verwijst juist naar het ‚zoet‘ van ‚ranja‘ waardoor het om ‚ons does‘ (hond) gaat, die via ‚onze douze‘ (elf, twaalf) helixt in het Duitse Zirbeldrüse alias ‚pijnappelklier‘, het centrum van ons taalvermogen! Laat Stipriaan eens op historische kaarten kijken hoe de rivier de Schelde destijds werd genoemd (De Hondt)! Deze rivier mondde uit naast de ‚Doggersbank‘ waarin het ‚dog‘ opnieuw naar de ‚HOND‘ verwijst. De familie van Oranje stamt uit een geslacht der ‚zeevaarders‘ dat helixte uit ‚Fari-zeeërs‘. Dit is een methathesis, net als ‚madog / dogma‘ dat de overgang van het matriarchaat in het patriarchaat markeert. De familie stamt uit Pas de Calais dat ooit Artois werd genoemd: „het land der sterren“ alias „Het Land van Punt“ alias DOT (dot.com) dat helixt uit Diets! De voorouders van de Egyptenaren wezen dit land als het land van hun herkomst aan! Hun symbool, de KAT, komt van plaatsnamen als het Kattegat of Katzand. KAT helixt via (k)HAT (Hettieten) in HAND (> Antwerpen) > HOND. Helixt Stipriaan de bijnaam van de ZWIJGER, komt hij via TWIJG op TAK / KAT (permutatio)! Taalkundigen verzwijgen hun falende interpretatie van de klankverschuiving waardoor de geschiedenis van De Lage Landen ‚verdoezelt‘ en historici de mist ingaan. Een ‚takkenwijf‘ als ik wijst hem op de fouten, want de ‚kenau‘ helixt via ‚kinoloog‘ (hondenkennelopleiders) in ‚gynocoloog‘ alias ‘vroedvrouw’ van wie de klankhelix stamt. Deze ‚madogs‘ (moeder en dokters > dochters) waren de Witte Vrouwen uit het Verloren Millennium, die de klankhelix ontdekten, die taalkundigen verzwijgen om hun eigen blunders toe te dekken.

  11. Ans Schapendonk

    Grote geschiedenis der Nederlandse taal (Jelle Stegeman):
    Recensie: Of dergelijke dikke pillen nog gelezen worden met informatie die al decennia wordt doorgekauwd, is twijfelachtig. Stegeman lijdt bovendien aan het euvel dat hij niet aan bronvermelding doet, want heeft hij het over de “nieuwste” inzichten in de klankverschuiving ontbreken kenners als het voorjoodse matriarchaat, de hogepriesteressen van het Orakel van Delphi, Goropius Becanus, die zijn kennis ontleende aan de Orfische theologie van de vroedvrouwen (bakervrouwen), de ‘les femmes sage’, dat helixt in (les fem)message alias de boodschap. Stegeman heeft die nog steeds niet begrepen, want nergens in dit boek is sprake van de universele klankhelix die de herkomst van onze volkstaal verklaart. Het Diets verwijst naar de ‘punt’ (vgl. dot.com), want een Fries heeft niet alleen betrekking op de Friezen. Dit volk leefde aan de kust van Vlaanderen tot aan Friesland, maar ooit op de Doggersbank in de huidige Noordzee. Daar had men uitzicht op de sterren waaraan het Diets haar naam ontleent daar een ‘Fries’ niet alleen naar ‘vrouw’ verwijst (vgl. Afrika) maar ook naar een ‘doorlopend stripverhaal’! Verschuivende sterrenbeelden vormen de oorsprong van ons schrift. Het voorjoods matriarchaat verwijst naar MAT alias ‘vijfhoek’ die helixt in ‘mijter’ (bisschop: Beim Schopf packen: het kindje er bij het hoofdje uithalen). Dan gaat het om een verdubbelde vijf en dus om een ‘TIENKANT’, waaraan de naam Nederland is ontleend (ten / net). Deze kennis, deze ‘weet’ helixt volgens Stegeman alfabetisch in ‘wit’ (vgl. De Witte vrouwen uit het Verloren millennium), maar dan in ‘wis’, niet alleen van ‘wiskunde’, maar ook van ‘wissen’ van vrouwelijke kennis! Dat doet Stegeman voortdurend in dit boek! Het ging oorspronkelijk nooit om de mannelijke Talmoed (dogma), maar om de vrouwelijke Getalmoed (madog: moeders en dochters, dat helixt uit ‘dokters’, want ‘Genesis’ verwijst naar ‘genees eens’)! Wit helixt in ‘witch’ alias ‘heks’, omdat deze vrouwen hun naam ontleenden aan het hexagram. Wanneer je werkelijk een titel bezigt als “De grote geschiedenis der Nederlandse taal” mag je de inbreng van vrouwelijke kennis niet verwaarlozen, want vrouwen leerden als eerste ‘tellen’ omdat ze hun ‘telgen’ moesten voeden! Telg helixt uit ‘talk’ (praten), dat via permutatio (zo’n klankregel die Stegeman verzuimt te beschrijven) – lees van achteren naar voren – verwijst naar ‘kletsen’ (vgl. Uit je nek kletsen). Stegeman is een voortreffelijk analyticus, maar de titel van deze pil dekt op geen enkele manier de inhoud. Dan leest men beter de originele boeken over de universele klankhelix.

  12. Ans Schapendonk

    Recensie – aan diverse adressen verstuurd!
    Frits van Oostrom geldt als coryfee en terecht. Toch is veel van wat hij en zijn collega’s schreven hopeloos achterhaald sinds de herontdekking van de universele klankhelix in 2011. Nu ook van Oostrom is ingelicht over het bestaan van de klankhelix (soundhelix, Lauthelix) schreef hij Nobel Streven (2018) over Jan van Brederode die van de koningen van Troje zou afstammen! Hoe van Oostrom op dit idee kwam, vindt zijn verklaring in zijn in 2023 te publiceren boek over Van de Vos Reynaerde. Nederlandse en Vlaamse wetenschappers publiceren boeken aan de lopende band over de nooit genoemde klankhelix. Taalkundigen bewijzen dat ‚de zinsontleding zou zijn ontmanteld‘. Beheerst men de klankhelix, komt men op zinnetjes als ‚De metselaar metselt met metze‘ waarin het ‚metze‘ via metathesis draait in ‚ceme(nt)‘.
    Analoog hieraan draait ‚dogma‘ (patriarchaat) in ‚madog‘ (matriarchaat) en daar de g uit de k helixt, weten we nu dat ‚Madocke‘ niet verwijst naar een nooit gevonden handschrift, maar naar de schrijfsters Ma en Dog alias Moeder en Dochter in tegenstelling tot de Vader en de Zoon. Nederlandse aanduidingen met ‚-ster‘ verwijzen naar vrouwen, waardoor de betekenis van ‚prie-ster‘ of ‚mee-ster‘ in een ander licht moet worden bezien.
    Nu van Oostrom door de boeken van Ans Schapendonk op dit feit is gewezen, gaat het bij een correcte ontleding van het zinnetje ‚Willem, die Madocke maecte‘ niet om een handschrift ‘Madocke’ gemaakt door ene Willem, maar om een werk gemaakt (lees gesproken, orale literatuur) dat in het Diets ‚Willem‘ heet en vertaald in het Frans ‚Guillaume‘. Mijn moeder had het nooit over oom Jakob of oom Bart, maar over Koopoom en Bartoom, waardoor het om een ‚Gwie-oom‘ gaat. Maar net als bij het Engelse ‚I (k)now‘ ontbreekt er een klank. Nu helixt ‚goede‘ in ‚goeje‘ terwijl ‚gouden‘ in ‚gouwe‘ helixt, waardoor Ans Schapendonk – aan wier onderzoeksresultaten van Oostrom zijn kennis ontleent – de drie rijtjes P, T en K aanvulde met een vierde rijtje van de W.
    Om hun eigen blunders te verdoezelen citeert geen enkele taalkundige dit baanbrekende werk.
    De dubbele ll in Guillaume wordt als j gesproken, maar komt van een d, waardoor het om een ‚guide‘ gaat, een gids. Nederland ‚gidsland‘. Analoog aan het Franse ‚huit‘ (spreek wiet) ging het om een ‚gwide‘, waaruit ‚wijzer‘ helixt. De madogs – met wie de vroedvrouwen en kraamvrouwen uit het voorjoodse matriarchaat worden bedoeld – schreven een soort ‚kijkwijzer‘, een handleiding. Die ging alleen niet zomaar over dieren, want Van de Vos Reynaerde is een dierenepos. Van Oostrom zal zich buigen over metaforen zoals ’nu komt de aap uit de mouw‘ alias ’nu komt de waarheid op tafel‘. De vraag is alleen of van Oostrom dit keer ook gaat refereren aan de boeken van Ans Schapendonk!
    Met de ‚dog‘ wordt de hond bedoeld die via honderd (100) helixt in ‚hun drietjes‘ waardoor het niet meer om de Vader, de Zoon en de Heilige Geest gaat, maar om algoritmen (nullen en enen).
    We zitten met de allereerste voorganger van ‚onze Dietse vos‘ dus midden in de MA-the-MA-tiek: niet de Talmoed geschreven door mannen, maar de Getalmoed (100) gesproken door vrouwen die ‚zonder krijt‘ (i.c. Sans-kriet) werkten, want klanken in woorden veranderen dermate dat de werkelijke betekenis gewat, geweet, gewist wordt (klinkers helixen alfabetisch).
    Vrouwen leerden als eersten tellen toen ze hun telgen moesten voeden. De titel ‚Stemmen op schrift‘ krijgt ook een heel andere lading net als een groot deel van de inhoud die van Oostrom nu aan het herschrijven is. In ‘(h)eet Eva een appel(er)’ verwijzen ‘heten’ en het Franse ‘appeler’ naar de noemer waardoor er ook sprake is van een teller en dus van wiskunde. De appel verwijst naar het appèl: een beroep doen op. Ik doe een beroep op Frits van Oostrom. Hij heeft vijf sterren verdiend, maar wie de eigenlijke ster is, moge evident zijn.
    Dit suffix (-ster) verwijst naar de sterren waaraan de oervrouwen ooit het schrift ontleenden. Dat het Nederlands alias het Diets (Dutch) naar deze ‚puntjes‘ (vgl. stripverhaal) verwijst, blijkt uit ‚dot.com‘. De voorouders van de Egyptenaren zeiden dat hun voorouders uit ‚Het land van Punt‘ afkomstig waren en dat land heet nu Pas de Calais alias ‘Astoria’ (niet ‘his-story’, maar ‘her store’) waar vóór het Frans nog Diets werd gesproken. Overigens kwam Willem van Oranje hier vandaan, want ooit klonk in het Wilhelmus het ‚ben ik van Dietsen bloet‘ dat in de loop der tijden helixte in Duits. Zeevaarders stammen af van de ‚Fari-zeeërs‘ (Joden).
    Het boek ‚op stapel‘ van Frits van Oostrom gaat heel ver terug in de geschiedenis van de mensen die ooit op de Doggersbank (vgl. Kanaän: land der kano’s) leefden, waar de rivier De Hondt die via Hondsch helixte in Schelde (ook een vorm van noemen) op uitmondde.
    Nog een kleine aanwijzing: dog helixt in god … maar dat helixt uit ‚code‘, de ‚tancode‘ waarin het ‚tan‘ via metathesis helixte in ’net‘ waaruit het Nederlands helixte. We spreken wel van Duits, Engels of Iers, maar niet van Neders. Dit tan helixt via ten en cien in chien, waardoor het opnieuw om de hond gaat, maar chien helixt in siècle alias eeuw (100 jaar). In veel onlangs gepubliceerde boeken schrijven wetenschappers niet meer over God, maar over een ‘universeel bewustzijn’. Het kan verkeren!

Schreibe einen Kommentar

Captcha
Refresh
Hilfe
Hinweis / Hint
Das Captcha kann Kleinbuchstaben, Ziffern und die Sonderzeichzeichen »?!#%&« enthalten.
The captcha could contain lower case, numeric characters and special characters as »!#%&«.